Prins Willem III: zoon van prins Willem II en Maria Stuart

Prins Willem III werd in 1650 geboren als de zoon van prins Willem II en Maria Stuart die een dochter was van de Engelse koning Karel I. Prins Willem 3 die naast prins van Oranje stadhouder werd en zelfs koning van Groot – Brittannië en van Ierland. 

Prins Willem III

Prins Willem III: zoon van prins Willem II en Maria Stuart

Willem III leefde in een roerige tijd hij groeide op tijdens het eerste stadhouderloze tijdperk en werd opgevoed door zijn moeder Maria Stuart en Amalia van Solms zijn grootmoeder. Willem III is pas geboren nadat zijn vader prins Willem II al was overleden. Ook zijn moeder Maria Stuart kwam al jong te overlijden Prins Willem III was toen pas 11 jaar. In overleg met zijn grootmoeder Amalia van Solms werd toen besloten dat Willem III een “kind van Staat”zou worden. Dat betekende dat de Staten de opvoeding van Prins Willem III zouden voltooien.

Prins Willem III en zijn functies 

Prins Willem III en zijn functies, ten eerste werd hij benoemd tot kapitein – generaal voor één veldtocht en zo moest hij het opperbevel voeren over een leger dat verwaarloosd was en moest vechten met verouderde geweren en kanonnen in roestige staat. In 1672 kwam er tegenspoed van alle kanten de Engelse legers wilden voet aan land krijgen in Holland en zouden door de Engels – Franse vloot worden overgezet, onze vloot vaarde onmiddellijk uit onder leiding van Michiel Adriaanszoon de Ruyter. Een landing op de Hollandse kust werd gelukkig voorkomen en van de zeekant was voorlopig geen gevaar meer. Aan land rukte Lodewijk XIV echter steeds meer op de legers trokken op tot Muiden daar hield het water hen tegen.

De Staatse legers waren zwak en verwaarloosd men had hier niet in geïnvesteerd in tegenstelling met in de vloot die wel goed onderhouden was. Prins Willem III deed wat hij kon ondanks zijn zwakke gezondheid. Het oosten van Nederland werd aangevallen door legers uit Munster en Keulen en tenslotte was het zo dat van onze Republiek alleen Holland en Zeeland nog vrij waren. 1672 werd met recht een rampjaar genoemd zowel de regering als de bevolking werden radeloos men besloot toen om Prins Willem III tot stadhouder van de vrije gewesten Holland en Zeeland te benoemen en ook kreeg hij van de Staten – Generaal een vaste benoeming tot kapitein – generaal van het leger. Men had alle vertrouwen in regenten verloren. Prins Willem III zette zich ten volle in voor ons vaderland.

Stadhouder Willem III 

Stadhouder Willem III kreeg een aanbod van de Engelsen die dachten dat de Republiek verloren was om deze te verdelen, Frankrijk zou dan het Zuiden krijgen Engeland wilde zelf graag Zeeland hebben en over de rest mocht prins Willem III dan als soeverein zelfstandig vorst regeren, de prins weigerde zeer beslist om op dit voorstel in te gaan. Het volk had nieuwe moed geput uit het feit dat prins Willem III tot stadhouder was benoemd. Men verdreef de legers van Munster en Keulen uit de Noordelijke gewesten.

De prins verscheen onverwachts voor Charleroi wat een voorraadplaats was die van groot belang was voor de Fransen. Door aanhoudende vorst moest men zich jammer genoeg terugtrekken en omdat in ons land de Hollandse Waterlinie bevroor gingen de Fransen over het ijs om ’s Gravenhage in brand te steken toen trad echter snel de dooi in en moest men zich terugtrekken zodat de stad gespaard bleef. Wel werden Zwammerdam en Bodegraven geplunderd en in brand gestoken. In 1673 probeerde de Engels – Franse vloot opnieuw landingen die iedere keer door onze vloot onder leiding van Michiel Adriaanszoon de Ruyter werden verhinderd.

Ook op het land boekte men vooruitgang er werd een verbond gesloten tussen onze Republiek, Spanje en het Duitse Rijk tegen Frankrijk, ook Engeland, Munster en Keulen sloten vrede met de Republiek.

Frankrijk bleef een bedreiging voor het machtsevenwicht in Europa daar Lodewijk XIV van Frankrijk de sterkste staat van Europa wou maken met de meeste macht. Ook verbood hij de gereformeerde godsdienst waardoor velen uit Frankrijk wegvluchten. Men verlate zich op stadhouder Willem III omdat deze een groot tegenstander was van Lodewijk XIV, bovendien wilde Willem III geen alleen recht voor de Rooms Katholieke kerk.

Toen in Engeland Jacobus II die rooms was koning werd in plaats van zijn broer Karel II dreigde het gevaar dat Engeland een rooms land zou worden en als dit dan een bondgenootschap met Frankrijk zou sluiten dan zou het machtsevenwicht in Europa sterk uit balans raken. Engelse protestanten vroegen hulp aan stadhouder Willem III, die hier na uitvoerig overleg met zijn vrouw op inging hoewel het voor Maria Stuart[ die een dochter was van Jacobus II] leed veroorzaakte dat het nodig was om oorlog tegen haar vader te voeren. Ook de Staten steunden deze plannen en in 1688 voer prins Willem III uit met een grote vloot.

De plannen verliepen buitengewoon succesvol, koning Jacobus II vluchtte naar Frankrijk en Willem III en Maria Stuart werden koning en koningin van Engeland. Natuurlijk volgde hierop wederom een oorlog met Frankrijk. De vrede van Rijswijk die in 1697 werd gesloten hield in dat Lodewijk XIV al zijn veroverde gebieden terug moest geven en tevens Willem III moest erkennen als de Engelse koning. De Engelse periode van Willem III was zwaar en zeker na de dood van zijn vrouw Maria Stuart leidde stadhouder – koning Willem III een eenzaam leven.

De dood van stadhouder – prins Willem III

De dood van stadhouder – prins Willem 3 in 1702 was het gevolg van een combinatie van een uitgeput zwak lichaam en een val van een paard. De dood van stadhouder – prins Willem 3 maakte het einde aan het leven van deze strijdbare prins van Oranje die zijn hele leven zwak en ziekelijk was maar toch steeds doorvocht. Door het kinderloze sterven van prins Willem 3 kwam er aan het nageslacht van Willem van Oranje een einde.

Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *